حقایقی که بازاریابان باید بدانند!



می گوید با وسواس خرید می کند. او دوست دارد از دور لباس بپوشد علامت گذاری و برندش را فریاد بزند. او می گوید که موهایش را از ماست بیرون می کشد و نمی تواند باور کند که مارک تقلبی اصل است. اما او هم مثل خیلی از جوانانی که از پله های گذرگاه های معروف پایتخت بالا و پایین می روند، نمی داند که برچسب این لباس ها کیلویی فروخته می شود و قیمت لباس ها چندین برابر است. خیاط های به اصطلاح “کار پاک” ستون فقرات بازار ما هستند.


ادامه مطلب


مد یک پدیده مدرن نیست. به هر حال، پشت این خوشایندترین کلمه، تعدادی از وقایع تاریخی پنهان شده است. شاهزادگان نالایق قاجار، فارغ التحصیلان دانشگاه های غربی و بازیگران دوره پهلوی اول از اولین کسانی بودند که مد را به عنوان مدال افتخار بر سینه خود پوشیدند. همزمان با کشف حجاب در میان زنان، مد نیز فعال شد و طولی نکشید که کارگاه های خیاطی در خیابان لیالزارا به پاتوق اصلی شیک پوش ترین خانم ها و آقایان پایتخت تبدیل شد. سال ها از آن روزگار می گذرد و رونق این خیابان، نبض مد را به دیگر نقاط شهر هم رسانده است. اکنون پس از گذشت چندین دهه، این فروشگاه های معروف در مراکز خرید بزرگی قرار گرفته اند که محصولاتی را با ظاهری خاص به مشتریان خود عرضه می کنند و به لانه برندها تبدیل می شوند. اگرچه وجود اجناس اصل در این بازارها را نمی توان کتمان کرد، اما اغلب صاحبان برندها علاوه بر نگرانی از جیب خود، مجبورند کلاه خود را با دو دست نگه دارند تا باد آنها را نبرد. خواندن گزارش پیش رو و دانستن برخی از حقایق پشت صحنه این بازارها می تواند تب برند بازی را در بسیاری از این جوانان خنک کند.

مراقب خودت باش دوست من

بازیکنان برند باید عقل سلیم داشته باشند. خیلی ها این کلمه را مترادف کلاه لبه پهنی می دانند که همه جا روی سر یک خریدار بی خبر است. بسیاری از اقلامی که با نام های تجاری معروف در پاساژهای معروف به فروش می رسند در خیاطی های خیابان پاچنار و جمهوری ساخته می شوند. اما متأسفانه اعتماد کاذب مشتریانی که از دور و نزدیک برای ویترین برخی از این فروشگاه ها می آیند به آنها کمک می کند. «پویا» 17 سال بیشتر ندارد. او می گوید که در مغازه های اطراف نوفل لوشات یک ساعت به دنبال هودی مناسب می گردد. وقتی به موضوع کالاهای تقلبی می پردازیم، او با استعداد زیادی از توانایی خود در تشخیص مارک های اصلی از تقلبی می گوید: “من همیشه برای خرید به اینجا می آیم.” قیمت‌ها کمی بالاتر است، اما اینجا می‌توانید مطمئن باشید که لباس‌هایی که می‌خرید با کشتی از آن سوی آب‌ها رسیده است.»

ما واقعاً می خواهیم بدانیم این همه اعتماد به نفس کاذب از کجا آمده است. پوجا در حال حاضر یک کمربند با نام تجاری “گوچی” خریداری کرده است. می گوید همیشه با وسواس مغازه ها و اجناسشان را بازرسی می کند و هیچ وقت دست خالی از اینجا بیرون نمی رود. «احساس می‌کنم وقتی این لباس‌ها را می‌پوشم، درباره برندشان فریاد می‌زنند. همین برای من کافی است. من دوست دارم همیشه خوش لباس باشم و یک برند باز این را به من می دهد.” پوجا می گوید معیار تشخیص لباس اصلی پارچه و مارکی است که پشت یقه آن گلدوزی شده است.

بازار با کلاه های کلان!

خیابان منوچهری مثل همیشه به نظر می رسد. علیرغم اینکه سال ها از ساماندهی عتیقه فروشان در پارکینگ پروانه می گذرد، هنوز افراد مسن زیادی در پیاده روها هستند که جعبه یا میز جمع و جور جلوی پای خود می گذارند و قیمت کالای خود را به خریداران می گویند. عقیق انگشتر و تسبیح شاه مقصود. سال هاست که کیف های چرم، لوازم آرایشی و آرایشی بخشی از شناسنامه این پاساژ قدیمی است. اما آنچه این بار ما را به این خیابان رسانده است از دیدگان پنهان است. آدرس مورد نظر پشت فروشگاه لوازم آرایشی و بهداشتی «ژان پیر» می باشد. از پله های یکی از ساختمان های قدیمی خیابان بالا می رویم و بالا می رویم.

حتما بخوانید:
شورایاران می گویند ، ترامپ "نقاشی دیواری" را با وجود آنچه که علناً در مورد انتخابات حمایت می کند ، می بیند

نام این دو اتاق که داخل یکدیگر هستند را می توان Mine Mark نامید. فروشنده اصلی در جای خود نیست و دو کارگر جوان با اکراه پاسخ می دهند. اکثر مارک ها در اینجا کیلویی فروخته می شوند. خوب است بدانید که برندهای خوب و برندهای بد وجود دارند. به عنوان مثال برخی از برندهای «ورساچه» که پشت یقه گلدوزی دارند، چرم هستند و هر قطعه آن بین 20 تا 35 هزار تومان قیمت دارد. برندها از کاغذ، فلز یا از پارچه خاصی مانند این ساخته شده اند. از دیگر محصولاتی که در این کارگاه یافت می شود می توان به آویزها، کارت های مهر شده، برندهای کیف و لباس زیر و حتی برندهای روسری زنانه اشاره کرد. ناگفته نماند که فروشندگانی که برندهای گران تری می خرند چندین برابر بیشتر از همان برند برای کالاهای خود هزینه می گیرند. لیبل های گوچی، زارا، دولچه گابانا و دیور نیز در بین برندها قابل مشاهده است. راستش با اصل مطابقت ندارند و کیلویی 400 تا 800 هزار تومان قیمت دارند.

کاری ناب از خیاطان پاچنار

نزدیک به قلب بازار تهران است. کار تولیدی که از یکی از پنبه فروشان آدرس دریافت کردیم تولید مانتو دخترانه یکی از معروف ترین برندهای کشور همسایه مان ترکیه است. به نظر می رسد که اینجا هیچ کس وقت ندارد سر خود را بخراشد. کارگران تند کار می کنند و گهگاه نگاهی به یک سریال طنز تلویزیونی می اندازند که از تلویزیون دیواری پخش می شود.

از رگالیایی می گذرم که مانتوهایش هنوز از هم جدا نشده اند. به نظر می رسد همه اندازه ها کامل هستند. رنگ های متنوع و شاد این کت ها بیشتر از رنگ مشکی به چشم می خورد، دلیلی بر این که این کت ها با کشتی از آن دریا آمده اند! پارچه از بهترین الیاف ساخته شده است. خیاط می گوید یکی از گران ترین پارچه های بازار تهران است و اگر به صورت عمده بخرید قیمتش کمی پایین می آید. طاق های این مدل پارچه در رنگ های مختلف در سرتاسر کارگاه قرار داده شده است. به خاطر چرخ خیاطی هیچکس لحظه ای تکان نمی خورد.

صدای چرخ ها مانع از رسیدن صدا به صدا می شود. یکی از کارگران با صدای بلند می گوید: «کار ما خوب گلدوزی است. همه نمی توانند این پارچه را بدوزند. این مدل مانتو چند سالی است که خریدار خود را دارد. این لباس ها به طور گسترده توزیع نمی شد. بلکه به طور خاص به فروشندگان چند پاساژ و مزون های معروف تهران فروخته می شود.» با شنیدن قیمت های فروشندگان حتما در سرتان سوت می زند که «هر کدام از این مانتوها بین 4 تا 12 میلیون تومان قیمت دارد». قیمت ها پایین است و فروشندگان قسم می خورند که این مانتوها را از کشور همسایه آورده اند.

قانون چه میگوید؟

بازرسان هیئت تجارت مرتبا مورد حمله قرار می گیرند. اما عرضه و تقاضا را به خصوص در این بازارها خوب می شناسند. حسین ذوالقدری یکی از کارشناسان این حرفه می گوید اکثر کسانی که به این پاساژهای معروف مراجعه می کنند استقبال بیشتری از کالاهای خارجی دارند و این کار را برای فروشندگان سخت می کند: «بسیاری از خریداران حتی بدون دیدن کالاهای تولید داخل از آنجا عبور می کنند. چون انگار ملکه ذهنشان شده که اجناس ایرانی بی کیفیت هستند و بر خلاف این اجناس خارجی که طول عمر بیشتری دارند. مثلاً ما آنقدر ثروتمند نیستیم که بتوانیم مرتباً این محصولات را بخریم. در حالی که برخی از این برندها تقلبی هستند، اما در واقع از محصولات با کیفیت داخلی استفاده می کنند و راضی هستند. این فرهنگ باید تغییر کند. اول اینکه به کالاهای تولید داخل اهمیت بیشتری بدهیم. در این بازار نیز مانند همه بازارها انواع خوب و بد وجود دارد. فروشندگانی که طعم بازار را اینگونه می بینند می توانند اقدام به فروش کالاهای تولید داخل با نام برندهای معروف خارجی کنند. این خوب نیست و با این دسته از فروشندگان برخورد جدی خواهد شد.» این عضو شورای صنفی درباره طرح حفظ کالای داخلی می‌گوید: «کلیه پوشاک و سایر اجناس مانند کمربند، کفش و … باید دارای کد شناسایی باشند تا تشخیص داده شود که محصول تولید داخل است و در نتیجه تمام شده آن‌ها تولید می‌شود. قیمت نیز عرف خاصی پیدا می کند.”

حتما بخوانید:
اجزای کامپیوتر ( آشنایی با 8 جزء اساسی سخت افزاری کامپیوتر ها )

طعم حرف اول را می زند

علاوه بر کلاهبرداری های ریز و درشت در دنیای بازی های برندسازی، امروزه بسیاری از جوانان تحصیل کرده به دنبال برندسازی لباس های خانگی هستند. آنها با استفاده از دانش خود و با سرمایه اندک کار خود را شروع می کنند و خوشبختانه چون می دانند مشتریان جوانشان به دنبال چه لباسی هستند، به سرعت در کار خود موفق می شوند. یادمان نرود که وزارت کار و سایر ارگان های ذیربط نیز شرایط ویژه ای را برای این دسته از طراحان متفکر صنعت پوشاک در نظر گرفته اند.

«فاطمه مرادی» 32 ساله و کرد الاصل است. اکنون یکی از کارآفرینان و تولیدکنندگان لباس های سنتی در منطقه ماست. کارگاه او در یکی از شعبه های خیابان جمعه قرار دارد. وی با بیان اینکه همه تعهدات به یک معنا سخت است و تنها با امید به موفقیت می توانید تلاش خود را به سرانجام برسانید، می گوید: «در ابتدا امید زیادی به تولید برند داخلی نداشتیم. اما ما معتقد بودیم که با به کارگیری تحصیلات و دانشی که داریم می توانیم در این زمینه فعالیت کنیم. من و همکارانم که از همکاران این کارگاه هستیم در زمینه طراحی و دوخت لباس تحصیل کردیم. یکی از دغدغه های اصلی ما از ابتدای کار این بوده است که جوانان ایرانی لباسی بپوشند که با هویت ایرانی مطابقت داشته باشد. به همین دلیل شروع به طراحی لباس از پارچه های سنتی و الیاف طبیعی کردیم. خوشبختانه از آنجایی که نظر مشتری برای ما اهمیت ویژه ای داشت، هر روز در این کار موفق تر شدیم.»

«مرادی» با بیان اینکه اصالت همیشه راهگشاست، می گوید: «اصالت هر کدام از ما به یکی از شهرهای بزرگ کشور می رسد. ما از پارچه های به کار رفته در لباس های محلی این استان ها الهام گرفتیم و در کارهای امروزی از آن ها استفاده می کنیم. خوشبختانه همانطور که انتظار داشتیم، زوج های تازه ازدواج کرده استقبال زیادی از این رنگ های شاد نشان داده اند. این لباس ها به گونه ای دوخته شده اند که برای سایزهای مختلف نه تنگ هستند و نه گشاد. پارچه های استفاده شده در تولید این لباس ها و تاپ ها بسته به فصلی که در آن قرار داریم تغییر می کند.

این کارآفرین برای محصولات این کارگاه، نام یکی از پارچه های محلی را انتخاب کرد: «به نظر من هرکسی که در زمینه طراحی فعالیت می کند، قبل از هر چیز باید نیازهای جوانان را بشناسد. بیشتر جوانان دوست دارند از رنگ های شاد استفاده کنند و لباس هایشان برای فعالیت های پرمشغله روزمره راحت است. همچنین باید در نظر داشت که در این سنین تقاضا برای تنوع بیشتر است و قیمت کالاها باید به گونه ای باشد که قدرت خرید آنها در خانواده حفظ شود. محصولات این کارگاه با حفظ این نکات هر روز جای خود را در بازار باز می کرد. در ابتدا تنها دو گروه 2 نفره وظیفه توزیع این لباس ها را بر عهده داشتند، اما در حال حاضر با پذیرش سفارش های بیشتر که برخی از آن ها به شهرستان ها مرتبط هستند، بیش از 8 نفر در این حوزه فعال هستند. تنها در صورت استقبال از کالای با کیفیت ایرانی می توان به تداوم این بنگاه ها امیدوار بود. کشت این بخش باید از مدارس شروع شود و خریداران فقط از کنار کالاهای تولید داخل عبور نکنند.

منبع: ایرنا

دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik android rat duşakabin fiyatları hack forum fethiye escort bayan escort - vip elit escort html nullednulled themesViagrasugar rush oynabomb bonanza oynaMobil Ödeme Bozdurmarekorbetbetboogenco bahisdeneme bonusu veren siteler